Duchota całego dnia potwornie mnie zmęczyła. Nie jestem w ogóle wielbicielką pogody która ma więcej niz 25*C.. Ale mus to mus,pogody przecież nie rozdmucham. Jednak wieczór przyniósł przyjemne ochłodzenie,a otwarte na oścież wielkie okno przywiało lekki wiaterek do mojego M1.
Lubię patrzeć na te rozświetlone okna budynków;tego ciągnącego się wieżowca przy i samego Sky Tower'a.
Generalnie wiadomo,że po 20 nachodzą nas najrozmaitsze myśli, czasami niekoniecznie błyskotliwe ( podczas imprez zwłaszcza),ale czasami można znaleźć w tym rozmyślaniu inspiracje. Czytuję różne artykuły,oglądam różne zdjęcia i mam wrażenie,że dziś naprawdę wiem czego chcę i że odnalazłam prawdziwy sens istnienia. Filozoficzne wiem,ale właśnie takie są moje wieczory w metropoliach. Gdybym tak samo kochała życie w mieście jak życie po za miastem, z całą pewnością obecnym moim marzeniem byłoby siedzenie na 12 piętrze, na balkonie z widokiem na miasto; czucie tego świeższego powiewu i oglądanie migających świateł. I z całą pewnością nie paliłabym nonszalancko papierosa,jak to zwykło oglądać się na zdjęciach młodych dziewczyn..co bym robiła? Siedziała z Lubym i zajadalibyśmy sorbet truskawkowy z bitą śmietaną i owocami na wierzchu.. i może czekoladą? I pewnie pilnowałabym Popioła,bo to ciekawskie zwierze.
Odkryłam wczoraj,że miasto szumi. Przeraźliwie szumi, a ja nigdy wcześniej nie zwracałam na to uwagi. Może słusznie,bo teraz mój mózg będzie pochłaniał ten hałas przed próbą snu.
Ale póki sen nie przyjdzie,a czuję,że zbliża się dosyć szybko, chciałabym Wam przedstawić Wiktorię.
Wiktoria ma bardzo oryginalną urodę. Z lekka azjatycką nawet. To plus,chociaż to dosyć trudna twarz,choć jak się patrzy niektórzy potrafią oddać jej piękno. Wiki zwerbowałam do siebie ze strony z 'modelkami' :) Oczywiście na początku miała trafić do kogo innego ale to już osobny,zamknięty temat. Po rozmowach, zdjęciach testowych trafiła do mnie. Od razu wyczuć było miły kontakt. Wiktoria nadaje się przede wszystkim na fotomodelkę,ale życie pisze swoją bajkę i dziewczyny z jej wzrostem trafiają na wybieg.15 lat to nie tak dużo,ale 15 lat i 171cm wzrostu to już dużo,ponieważ jeszcze wszystko może się wydarzyć i mocno w to wierzę,bo ma potencjał. Wie jak się ruszać,co ze sobą zrobić przed obiektywem i obiektyw bardzo to lubi.
Klika fot Wiktorii by Me
(makijaż,fryzura,stylizacja: Patrycja Pietkiewicz)
I reszta z moją twórczością makijażowo fryzurową :)
Na stronach www.facebook.pl/modelsestheticart możecie zobaczyć więcej zdjęć Wicky :)
a także na www.models.estheticart.pl
Z ostatniej chwili dowiedziałam się,że moja najlepsza przyjaciółka dostała się do renomowanego studia tanecznego w Norwegii i jadą niedługo do Nowego Yourku, na Brodway ( szczyt marzeń!) na kursy,aby się szkolić. Cieszę się ogromnie,gdyż chciała wrócić na studia do PL,a tu taki los sprawił,że zostaje w Norwegii i dąży do swoich marzeń. Morał? Walcz o swoje i łap każdą okazję ;))) a w moim przypadku tysiąc razy zastanów się gdzie będzie Ci lepiej . Tobie, nie komuś innemu, nie mamie, koleżance, kumplowi, cioci wujkowi. Tak. To Twoje życie i rób z nim co chcesz. Szybko,wolniej,ale po swojemu.
Bo już wiem,że nic tak nie uszczęśliwia jak chwytanie swoich marzeń,nawet tych najdrobniejszych.
Pozdrawiam z uśmiechem na ustach.
Z radością w oczach witam niedostrzegalne gwiazdy na niebie i sen.
Lubię patrzeć na te rozświetlone okna budynków;tego ciągnącego się wieżowca przy i samego Sky Tower'a.
Generalnie wiadomo,że po 20 nachodzą nas najrozmaitsze myśli, czasami niekoniecznie błyskotliwe ( podczas imprez zwłaszcza),ale czasami można znaleźć w tym rozmyślaniu inspiracje. Czytuję różne artykuły,oglądam różne zdjęcia i mam wrażenie,że dziś naprawdę wiem czego chcę i że odnalazłam prawdziwy sens istnienia. Filozoficzne wiem,ale właśnie takie są moje wieczory w metropoliach. Gdybym tak samo kochała życie w mieście jak życie po za miastem, z całą pewnością obecnym moim marzeniem byłoby siedzenie na 12 piętrze, na balkonie z widokiem na miasto; czucie tego świeższego powiewu i oglądanie migających świateł. I z całą pewnością nie paliłabym nonszalancko papierosa,jak to zwykło oglądać się na zdjęciach młodych dziewczyn..co bym robiła? Siedziała z Lubym i zajadalibyśmy sorbet truskawkowy z bitą śmietaną i owocami na wierzchu.. i może czekoladą? I pewnie pilnowałabym Popioła,bo to ciekawskie zwierze.
Odkryłam wczoraj,że miasto szumi. Przeraźliwie szumi, a ja nigdy wcześniej nie zwracałam na to uwagi. Może słusznie,bo teraz mój mózg będzie pochłaniał ten hałas przed próbą snu.
Ale póki sen nie przyjdzie,a czuję,że zbliża się dosyć szybko, chciałabym Wam przedstawić Wiktorię.
Wiktoria ma bardzo oryginalną urodę. Z lekka azjatycką nawet. To plus,chociaż to dosyć trudna twarz,choć jak się patrzy niektórzy potrafią oddać jej piękno. Wiki zwerbowałam do siebie ze strony z 'modelkami' :) Oczywiście na początku miała trafić do kogo innego ale to już osobny,zamknięty temat. Po rozmowach, zdjęciach testowych trafiła do mnie. Od razu wyczuć było miły kontakt. Wiktoria nadaje się przede wszystkim na fotomodelkę,ale życie pisze swoją bajkę i dziewczyny z jej wzrostem trafiają na wybieg.15 lat to nie tak dużo,ale 15 lat i 171cm wzrostu to już dużo,ponieważ jeszcze wszystko może się wydarzyć i mocno w to wierzę,bo ma potencjał. Wie jak się ruszać,co ze sobą zrobić przed obiektywem i obiektyw bardzo to lubi.
Klika fot Wiktorii by Me
(makijaż,fryzura,stylizacja: Patrycja Pietkiewicz)
a także na www.models.estheticart.pl
Z ostatniej chwili dowiedziałam się,że moja najlepsza przyjaciółka dostała się do renomowanego studia tanecznego w Norwegii i jadą niedługo do Nowego Yourku, na Brodway ( szczyt marzeń!) na kursy,aby się szkolić. Cieszę się ogromnie,gdyż chciała wrócić na studia do PL,a tu taki los sprawił,że zostaje w Norwegii i dąży do swoich marzeń. Morał? Walcz o swoje i łap każdą okazję ;))) a w moim przypadku tysiąc razy zastanów się gdzie będzie Ci lepiej . Tobie, nie komuś innemu, nie mamie, koleżance, kumplowi, cioci wujkowi. Tak. To Twoje życie i rób z nim co chcesz. Szybko,wolniej,ale po swojemu.
Bo już wiem,że nic tak nie uszczęśliwia jak chwytanie swoich marzeń,nawet tych najdrobniejszych.
Pozdrawiam z uśmiechem na ustach.
Z radością w oczach witam niedostrzegalne gwiazdy na niebie i sen.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz